بتمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بتمان . [ ] (اِخ ) ناحیتی است [ به ماوراء النهر ] اندر کوهها و شکستگی ها از حدود سروشنه، و او را سه حد است : بتمان اندرونی و بتمان میانه و بتمان بیرونی . و این ناحیتی است باکشت و برز بسیار، و جای درویشان، و اندر کوههای وی معدن نوشادرست بسیار. (از حدود العالم ). گمان میرود که جمع بتم یا صورتی از بتم است . رجوع به بتم شود.
فرهنگ نامهای فارسی
نام زنانه