بتلیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بتلیس . [ ب ِ ] (اِخ ) بدلیس . نام شهر و ولایتی به آسیای صغیر. این شهر در کردستان ترکیه نزدیک دریاچه ٔ وان واقع شده . کرباس بافی و ظرف نقره ٔ آن معروف است . بسال ٢٥ هَ . ق . به دست عیاض بن غنم بتصرف مسلمانان درآمد. در زمان شاه اسماعیل صفوی در تصرف ایران بود و در زمان سلطان سلیمان به ترکیه بازگشت . ولایت بتلیس نزدیک به ٢٠١١ پارچه قریه را شامل میشود و بر ١٤ قضا و ٤ سنجاق تقسیم شده است که عبارتند از ولایات بتلیس و اخلاط و خیزان و موطیکی و موش و بولانق و ملاذگرد و وارطو و صاسون و سعرد و رضوان و شروان و اروه و غزران و پرواری و کنج و قلب وچباقچور. (از قاموس الاعلام ترکی ). و رجوع به فهرست تاریخ مغول اقبال و ایران باستان پیرنیا ص ٢١٤٢ شود.