بتره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بتره . [ ب َ رَ / رِ ] (اِ) تمرد. سرکشی . گردنکشی . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). لج . عناد. (از فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٩٣). ◄ (ص ) مجروح از زدن . (ناظم الاطباء). مجروح . (آنندراج ). ◄ ضایع. خراب شده . (از فرهنگ شعوری ج ١ ورق ١٩٣).