بتاویدن

بتاویدن . [ ب ِ دَ ] (مص ) گذاشتن . تحمل کردن که چنان شود. بتابیدن . طاقت آوردن . تاب آوردن : او مرا پیش شیر بپسندد من نتاوم برو نشسته مگس . رودکی .