بتازه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بتازه . [ ب ِ زَ / زِ ] (ق مرکب ) دیگربار. دگربار. بتازگی . (آنندراج ). از سر نو. مستحدثاً : بفروختم بغم دل از غم خریده را رفتم بتازه این ره صد ره بریده را. واله ٔ هروی . خطش بتازه باعث ناز و نیاز شد کوتاه کرد زلف و شکایت دراز شد. سلیم .