ببک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ببک . [ ب ِ ب ِ ] (اِخ ) نام قلعه ای در ترکیه ٔ اروپا نزدیک قسطنطنیه واقع در یکی از نقاط بسیار زیبای کرانه ٔ بسفور.
ببک . [ ب َ ب َ ] (اِ) حدقه ٔ چشم . (ناظم الاطباء). ببه . نی نی . مردم چشم . مردمک . ذباب العین . انسان العین . مردمه . کاک . کیک . تخم چشم . مردم . ناظر. ◄ بچه . فرزند. (ناظم الاطباء).
فرهنگ نامهای فارسی
نام مردانه