فرهنگ لغت

ببوختن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ببوختن . [ ب ِ ت َ ] (مص ) خلاص . نجات . رهائی یافتن . یله شدن . آزاد گشتن : اگر یزدان فره ایرانشهر یاری ما رسد ببوختیم و به نمکی و خوبی برسیم . (کارنامه ٔ اردشیر بابکان ص ١٢).

معنی ببوختن | فرهنگ لغت