فرهنگ لغت

بایت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بایت . [ ی ِ] (ع ص ) بائت . بیتوته کننده و شب گذراننده در نزد کسی : و البائت علی فراش رسول اﷲ (ص ) امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب . (از ناظم الاطباء). و رجوع به بائت شود.

معنی بایت | فرهنگ لغت