باگوهر

باگوهر. [گ َ / گُو هََ ] (ص مرکب ) (از: با + گوهر) باگهر. گوهری . نجیب . اصیل . شریف . نیک نژاد. نژاده : به لشکر یکی مرد بد شهره نام خردمند و با گوهر و نام و کام . فردوسی . ببخشید اگر شان بسی بد گناه که با گوهر و دادگر بود شاه . فردوسی . و رجوع به باگهر و گوهر شود.