باکفایت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باکفایت . [ ک ِ ی َ ] (ص مرکب ) (از با+ کفایت ) لایق . قابل . باوقوف . (ناظم الاطباء). و رجوع به کفایت شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط