فرهنگ لغت

باکارا

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باکارا. (اِخ ) باقارا. حاکم نشین ناحیه ٔ مورت و موزل بفرانسه که ٥٦٠٠ تن جمعیت دارد و شیشه سازی آن معروف است . و رجوع به باقارا شود.

معنی باکارا | فرهنگ لغت