باچو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باچو. [ چ ُ ](اِخ ) یکی از نقاشان معروف ایتالیاست . وی بسال ١٤٦٩ م . در فلورانس متولد شد و در ١٥١٧ درگذشت و به «باچو دِلاّ پورتا» شهرت دارد. (قاموس الاعلام ترکی ج ٢).
باچو. (اِخ ) یکی از پیکرنگاران فلورانس است و به «باچو دا مونته لوپو» شهرت پیدا کرده . (١٤٤٥ - ١٥٢٣م .). (قاموس الاعلام ترکی ج ٢).
باچو. (اِخ ) لقبی است مر شاهان تاتار را. (آنندراج ). لقب شاهزادگان تاتار. (ناظم الاطباء). لقب خانهای تاتار است مثل لفظگرای . (کذا فی وسیلةالمقاصد). (شعوری ج ٢ ص ١٨٨).