باوردارنده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باوردارنده . [ وَ رَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) که باور دارد. که استوار دارد. که بپذیرد. مؤمن . (یادداشت مؤلف ).