باوجاهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باوجاهت . [ وِ هََ ] (ص مرکب ) کسی که وجاهت دارد. زیبا. وجیه . خوشروی . خوشگل . ◄ خوش نام . آنکه در بین مردم به خوشنامی شهرت یافته باشد. مقبول العام . و رجوع به وجاهت و وجهه شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باوجاهت . [ وِ هََ ] (ص مرکب ) کسی که وجاهت دارد. زیبا. وجیه . خوشروی . خوشگل . ◄ خوش نام . آنکه در بین مردم به خوشنامی شهرت یافته باشد. مقبول العام . و رجوع به وجاهت و وجهه شود.