باوج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باوج . [ وَ ] (اِخ ) دهی از دهستان بهمئی گرمسیر بخش کهگیلویه ٔ شهرستان بهبهان در ٣٠ هزارگزی شمال باختری لک لک . محصول آنجا پشم و لبنیات . ساکنین آن از طایفه ٔ بهمئی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).
باوج . [ وَ ] (اِخ ) دهی ازدهستان ابوالفارس بخش رامهرمز شهرستان اهواز که در ٣٥ هزارگزی جنوب خاوری رامهرمز واقع است و آب آن از رودخانه ٔ ابوالفارس تأمین میشود. ساکنان آن از طایفه ٔ بهمئی میباشند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٦).