باهول

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

باهول . [ هََ / هُو ] (ص مرکب ) که هول دارد. هولناک . وحشت آور. موحش : هرکه ظالمتر چهش باهول تر. مولوی .