بانژاد

بانژاد. [ ن ِ ] (ص مرکب ) (از: با+ نژاد) نژاده . اصیل . نجیب . نسیب . دارای حسب و نسب : که از تخمه ٔ تور وز کیقباد یکی شاه سر برزند بانژاد. فردوسی . هنرمند و بادانش و بانژاد تو شادی و این دیگران از تو شاد. فردوسی . هشیوار و آهسته و بانژاد بسی نامبردار دارد بیاد. فردوسی . کسی کش فلاطون به دست اوستاد خردمند و بادانش و بانژاد. فردوسی . و رجوع به نژاد و نژاده شود.