بانصیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانصیب . [ ن َ ] (ص مرکب ) (از: با + نصیب ) که نصیب دارد. بهره ور. بابهره . باحظ : مردم زحفاظ بانصیب است این مردمی از ددان غریب است . نظامی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانصیب . [ ن َ ] (ص مرکب ) (از: با + نصیب ) که نصیب دارد. بهره ور. بابهره . باحظ : مردم زحفاظ بانصیب است این مردمی از ددان غریب است . نظامی .