بانش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانش . [ ن ِ ] (اِخ ) قریه ای است سه فرسنگی شمالی تل بیضا. (فارسنامه ٔ ناصری ). دهی است از دهستان بیضاء بخش اردکان شهرستان شیراز که در ٦٩ هزارگزی جنوب خاور اردکان برکنار راه فرعی زرقان به بیضا در دامنه واقع است . ناحیه ایست با آب و هوای معتدل و ٨٩٠ تن سکنه، آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و حبوب و چغندر و شغل مردمش زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).