بانزاکت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانزاکت . [ ن ِ ک َ ] (ص مرکب ) (از: با+ نزاکت ) که نزاکت دارد. باتمیز. مؤدب . خوش برخورد. و رجوع به نزاکت شود.
مترادف و متضاد واژهدان
مودب، باادب، آدابدان مودبانه
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی