باندو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باندو. (هندی، اِ) پاندو . نام شخصیتی افسانه ای در روایات هندی منسوب به شنتن و جنگهای بسیاری بین اولاد او و اولاد کورو درگرفته بوده است و شهر کنوج به اولاد او منسوب است . رجوع به تحقیق ماللهند ص ٥٢ و ٦٤ و ٩٧ و ١٩١ و ٢٠١ شود.