بانداژ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
[ فر. ] (اِ.) زخم رو باز یا قسمتی از بدن را با نوار مخصوص بستن، باندپیچی (فره).<br>
فرهنگ فارسی معین
[ فر. ] (اِ.) زخم رو باز یا قسمتی از بدن را با نوار مخصوص بستن، باندپیچی (فره).
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بانداژ. (فرانسوی، اِمص ) زخم بندی . بستن جراحت و خستگی . خسته بندی . بستن زخم و عضو مجروح و شکسته . و رجوع به باند شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
زخم بندی، زخم بند