بان بید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بان بید. (اِخ ) دهی است از بخش گوران شهرستان شاه آباد که در ٣٧ هزارگزی شمال باختر گهواره و ٣ هزارگزی آئینه وند واقع است . ناحیه ایست کوهستانی سردسیر و دارای ١٥٠ تن سکنه می باشد. آب آنجا از چشمه سار تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات دیم و لبنیات و شغل مردمش گله داری است . اهالی آن از تیره ٔ اسپهری قلخانی هستند و زمستانها اکثر به گرمسیر پشت تنگ زهاب میروند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).