بامیکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بامیکان . (اِخ ) تلفظ کهن بامیان . ناحیتی است میان غور و غزنه و کابل . (حاشیه ٔ پورداود بر ج ٢ یشت ها ص ٣٢٦):بلخ رود از کوه اپارسن به بامیکان می آید. (حاشیه پورداود بر ج ٢ یشت ها ص ٣٢٦). و رجوع به بامیان شود.