بامهابت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بامهابت . [ م َ ب َ ] (ص مرکب ) که مهابت دارد. مهیب . باهیبت . و رجوع به مهابت شود.
مترادف و متضاد واژهدان
باشوکت، باوقار، باهیبت، پرجذبه، سطوتمند (متضاد: بیجذبه، بیمهابت، بیهیبت)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی