بامعرفت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بامعرفت . [ م َ رِ ف َ ] (ص مرکب ) که معرفت دارد. ◄ در اصطلاح عوام و بخصوص داش مشتی ها آنکه حقوق و مراسم فتوت و جوانمردی را رعایت کند. لوطی و داش مشتی عارف و واقف به آئین جوانمردی . و رجوع به معرفت شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی