بالملازمه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بالملازمه . [ بِل ْ م ُ زَ م َ ] (ع ق مرکب ) (از: ب + ال + ملازمه ). ملازمةً. بهمراه . همراه . مع. ◄ در صحبت، در کنار. و رجوع به ملازمت شود.