باللوجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باللوجه . [ ج ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تیرچای بخش ترکمان شهرستان میانه که در ٢٤ هزارگزی شمال میانه و ١٣ هزارگزی جاده ٔ تبریز به میانه واقع است . ناحیه ایست کوهستانی با آب و هوای معتدل و ٣٢٢ تن سکنه . آب آنجا از رود النجارق تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و نخود سیاه و عدس و شغل مردمش زراعت و گله داری وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
باللوجه . [ ج ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مشکین خاوری بخش مرکزی شهرستان مشکین شهر که در ٦ هزارگزی جنوب خاوری مشکین شهر و ٥ هزارگزی راه شوسه ٔ مشکین شهر به اردبیل . در جلگه واقع است و ناحیه ایست دارای آب و هوای معتدل و ٦٨٦ تن سکنه، آب آنجا از چشمه و خیاوچای تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و حبوبات و شغل مردمش زراعت و گله داری و راهش ماشین رو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).