بالاپیما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالاپیما. [ پ َ / پ ِ ] (نف مرکب ) اندازه گیرنده ٔ بالا. اندازه گیر بالا و قد آدمی . قدسنج . بالاسنج . که بالا پیماید. که اندازه ٔ قد گیرد. ◄ (اِ مرکب ) آلتی برای اندازه گرفتن قد سربازانی که وارد خدمت میشوند. برخی از معاصران کلمه ٔ تواز را به بالاپیما ترجمه کرده اند.