بالاهنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالاهنگ . [ هََ ] (نف ) کشنده ٔ بالا. جنیبت کش . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). پالاهنگ . پالهنگ . ◄ (اِ) دوالی که بر لگام اسب بندند تا در روز جنگ دست خصم بدان ببندند. رجوع به پالاهنگ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالاهنگ . [ هََ ] (نف ) کشنده ٔ بالا. جنیبت کش . (حاشیه ٔ فرهنگ اسدی نخجوانی ). پالاهنگ . پالهنگ . ◄ (اِ) دوالی که بر لگام اسب بندند تا در روز جنگ دست خصم بدان ببندند. رجوع به پالاهنگ شود.