بالامیرکلا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالامیرکلا. [ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان مشهد گنج افروز بخش مرکزی شهرستان بابل که در ١٥ هزارگزی جنوب بابل در دشت واقع است . ناحیه ایست دارای آب و هوای معتدل مرطوب و ٣٨٠ تن سکنه، آب آنجا از سجادرود و کلارود تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن برنج و نیشکر و پنبه و غلات و کنف و صیفی و شغل مردمش زراعت و راهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).