بالامرغاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالامرغاب . [ م ُ ] (اِخ ) از نواحی هرات خراسان قدیم . در تذکرة الملوک مداخل حاکم بالامرغاب هشتصدوهشتادوسه تومان و سه هزار و چهارصدوشصت وشش دینار و ملازمان او یکصد نفر نوشته شده است . رجوع به تذکرة الملوک چ دبیرسیاقی ص ٧٩ شود. مروالرود همان بالا مرغاب امروزی است . (از حاشیه شدالازار ص ٤١٦).