بالامحله

بالامحله . [ م َ ح َل ْ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) محله ٔ بالا. کوی بالای هر آبادی . برابر محله ٔ پائین یا پائین محله .

بالامحله . [ م َ ح َل ْ ل َ ] (اِخ ) از دهات سیاه رستاق تنکابن . و رجوع به ترجمه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ١٤٤ شود.