بالاجو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالاجو. (اِخ ) دهی است از دهستان کنارشهر بخش بردسکن شهرستان کاشمر و در ٦٠ هزارگزی شمال باختری بردسکن و ٢ هزارگزی جنوب شوسه ٔ عمومی بردسکن واقع است . ناحیه ایست کوهستانی و سردسیر و دارای ٤٠ تن سکنه . آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و لبنیات و زیره و انگور و شغل مردمش زراعت وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).