بالاتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بالاتن . [ ت ُ ] (اِخ ) نام دریاچه ٔبزرگی است در مجارستان که ٧٥ هزارگز طول و ٨ هزارگزعرض دارد و بوسیله ٔ رود سیو و چند مرداب به دانوب متصل میشود. این دریاچه به آلمانی «پلاتن سی » خوانده میشود. رجوع به قاموس الاعلام ترکی ج ٢ ص ١٢٠٦ شود.