باغون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغون . (اِخ ) شهری از نواحی بوشنج (پوشنگ ) هرات که گفته شده در سال ٣١ هَ . ق . مسلمانان آنجا را عنوةً فتح کردند. (از تاج العروس ) (معجم البلدان ). شهری است از مضافات فوشنج در خاک هرات و در کتاب فتوح المسلمین نوشته اند این شهر را در سال ٣١ هَ . ق . مسلمانان به غلبه فتح کردند. (مرآت البلدان ج ١ ص ١٦١). شهری است تابع فوشنج . (مراصد الاطلاع ).