باغبان محله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغبان محله . [ غ ِ م َ ح َل ْ ل َ ] (اِخ ) محله ای از محلات بابل که ملگونف از آن نام برده است . رجوع بمازندران و استرآباد رابینو ترجمه ٔ وحید مازندرانی ص ٢٠٨ شود.
باغبان محله . [ غ ِ م َ ح َل ْ ل َ ] (اِخ ) دهی از دهستان برکار از توابع چهاردانگه ٔ هزارجریب . (از مازندران و استرآباد رابینو ترجمه ٔوحید مازندرانی ص ١٦٥). دهی است از دهستان گیلخواران بخش مرکزی شهرستان قائمشهر که در یک هزارگزی باختر جویبار در دشت واقع است . ناحیه ای است معتدل و مرطوب با ١٢٠٠ سکنه و آب آن از چاه تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن غلات و پنبه و کنجد و صیفی و شغل اهالی زراعت وراهش مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).