باغ مراد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ مراد. [ غ ِ م ُ ] (اِخ ) نام باغی به هرات . (از غیاث اللغات ) (آنندراج ) : روزی در باغ مراد، عبیدخان [ ازبک ] و سونجک محمد سلطان بزمی آراسته بصحبت مشغول بودند. (عالم آرای عباسی ص ٥٠). جنات که هشت است دو چندان شود از ذوق در فال گر آید صفت باغ مرادت . درویش واله هروی (در صفت هرات از آنندراج ).