باغ شالامار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ شالامار. [ غ ِ ] (اِخ ) نام آبادیی در لاهور که نادرشاه افشار هنگام حمله ٔ به هند در آن مسکن گزیده بود و در همان محل بود که پیمان مصالحه با محمدشاه گورکانی را بست . (از نادرنامه ٔقدوسی ص ١٥٨). این باغ را باغ شلیمار و شعله ماه (؟)نیز نوشته اند. رجوع به فهرست اعلام همان کتاب شود.