باغ سرای
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ سرای . [ غ ِ س َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنچه امروز باغچه گویند. (یادداشت مؤلف ). باغی که به خانه متصل باشد باغ ِ سَرای گویند : یزدجرد شهریار روزی نشسته بود بر دکان باغ سرای و انگشتری پیروزه در انگشت داشت . (نوروزنامه ).