باغ حاجی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ حاجی . [ غ ِ ] (اِخ ) باغی بوده است به اصفهان که ساختمان مسجدی به همین نام در حدود سال ١٠٣٣ هَ . ق . در آنجا انجام گرفته است . (از آثار ایران ج ٢ ص ١٣٤). کتیبه ٔ ذیل از زمان شاه عباس اول بر آن مسجد خوانده میشود: فی ایام خلافة السلطان الاکرم و الخاقان الاعدل الاعظم مالک رقاب الامم مولی ملوک العرب و العجم ابوالمظفر شاه عباس الحسینی الصفوی بهادرخان خلداﷲ ظله بتوفیقات ملک سبحانی بنا کرد این مسجد از توفیق آثار خواجه روح اﷲ ابن نوراﷲ فراهانی در سنه ٔ هزاروسی وسه، کتبه محمد منیربن اخی . (آثار ایران ج ٢ ص ٩٤).