باغ جنت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باغ جنت . [ غ ِ ج َن ْ ن َ ] (اِخ ) نام محلتی در جنوب تهران نزدیک باغ فردوس .
باغ جنت . [ غ ِ ج َن ْ ن َ ] (اِخ ) باغی بوده است به قزوین که آنرا باغ سعادت آباد نیز خوانده اند : سفیر فیلیپ سوم پادشاه اسپانی در سال ١٠٢٦هَ . ق . به ایران آمد و در جمادی الثانی سال ١٠٢٧ هَ . ق . در باغ جنت قزوین بحضور شاه عباس بار یافت . رجوع به زندگانی شاه عباس اول ج ٣ ص ٢٧٦ و ٢٨١ شود.
باغ جنت .[ غ ِ ج َن ْ ن َ ] (اِخ ) باغی است به شیراز از بناهای حاج میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک و آنرا حدود سال ١٢٦٠ هَ . ق . ساخته است . (از فارسنامه ٔ ناصری ص ١٦٥).