باطل پرست
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باطل پرست . [ طِ پ َ رَ ] (نف مرکب ) آنکه پیرو راه باطل باشد. کافر که باطل پرستد. بیراهه رو. مقابل حق پرست : سر حق شناسان بر آرم ز خاک به باطل پرستان در آرم هلاک . نظامی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی