باضک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باضک . [ ض ِ ] (ع ص ) بَضوک . (منتهی الارب ). شمشیر بران . (منتهی الارب ) (آنندراج ): سیف باضک و بضوک، قاطع. (از ذیل اقرب الموارد). و رجوع به بضوک شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باضک . [ ض ِ ] (ع ص ) بَضوک . (منتهی الارب ). شمشیر بران . (منتهی الارب ) (آنندراج ): سیف باضک و بضوک، قاطع. (از ذیل اقرب الموارد). و رجوع به بضوک شود.