باشت قوطا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باشت قوطا. (اِخ ) ناحیه ای در فارس که مرکز آن باشت است : انبوران و باشت قوطا، این جایهاهمه متصل نوبنجان است ... باشت قوطا ناحیتی است در قهستان سردسیر. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١٤٣). باشت قوطان ناحیتی است که در کوهستان و سردسیر است، حاصلش غله و اندک میوه دارد. (نزهةالقلوب جزء ٣ ص ١٢٧).در مجاورت انبوران ناحیه ٔ باشت قوطاست که شهر باشت مرکز آن هنوز موجود است و دو رودخانه ٔ درخید و خوبذان از این ناحیه میگذشت . (ترجمه ٔسرزمینهای خلافت شرقی ص ٢٨٦). و رجوع به باشت شود.