باشا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باشا. (اِ) پاشا. مخفف پادشاه . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ وزیر.(آنندراج ). وزیر بزرگ . ◄ حاکم . والی . (ناظم الاطباء). معرب پاشا. صاحب النقود آرد: لقبی است به ترکی که به صاحب منصبان و مقامات بزرگ دولتی داده میشده است . این لقب ابتدا به عمال مستقل و بعدها به عمال غیر مستقل مصر از جهت تعظیم آنان داده شده بود.رجوع به النقود العربیة ص ١٣٦ و رجوع به پاشا شود.
باشا. (اِ) جانوری معروف که بدان شکار کنند. (آنندراج ). قسمی از باز شکاری . (ناظم الاطباء). و رجوع به باشه و باشق شود.ظاهراً در این معنی تحریف یا لهجه ای از باشه است .
باشا. (نف ) باشنده . (آنندراج ). موجود. (ناظم الاطباء).