باش خلج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
باش خلج . [ خ َ ل َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان آتش بیگ بخش سراسکند شهرستان تبریز که در ٤٠ هزارگزی باختر سراسکند و ١٥ هزارگزی خط آهن میانه و مراغه واقع است . ناحیه ای است کوهستانی با آب و هوای معتدل و ١٢٠ تن سکنه و آب آن از چشمه و رودخانه تأمین میشود و محصول عمده ٔ آن غلات و حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).