بازفت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بازفت . [ زُ ] (اِخ ) قریه ای از اصفهان (مراصد الاطلاع ). از دهات اصفهان است . (مرآت البلدان ج ١ ص ١٦٠) . نام یکی از دهستانهای بخش اردل شهرستان شهرکرد اصفهان، واقع در باختر شهرکرد، که از شمال به کوهستان هفت تنان و ازجنوب به بلوک ده دز و از خاور به ارتفاعات زردکوه و از باختر به کوهستان دیناران محدود است . این دهستان در دره ای طولانی و در میان جنگل بلوط قرار گرفته است .هوای آن در تابستان معتدل و در زمستان بسیار سرد است و آبش از رودخانه ٔ بازفت تأمین میشود. محصول عمده ٔ آن حبوب و لبنیات و شغل مردم زراعت و گله داری است و از ٥٥ آبادی کوچک و بزرگ تشکیل شده و در حدود ٤٨٥٠نفر جمعیت دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
بازفت . [ زُ ] (اِخ ) نام رودی است از شعبه های کارون که از کوه رنگ (زردکوه ) بختیاری و هفت تنان سرچشمه میگیرد و ابتدا بطرف جنوب شرقی جاری است و در حوالی شیرگاب قوسی تشکیل میدهد و به شمال غربی منحرف میشود. یکی از سرچشمه های این رودخانه بنام آب ناری معروف است . از رودخانه ٔ بازفت به علت عمیق بودن آن استفاده ٔ کامل نمیشود. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).