بازرهیدن

بازرهیدن . [ رَ دَ ] (مص مرکب ) نجات یافتن . رهیدن : تنت بجان ای پسر این جان تست بازرهد روزی از آبستنی . ناصرخسرو. گویند بگوی ترک تُرکت تا بازرهی ز پاسبانی تَرک چو تو تُرک نبود آسان ترکی تو نه دوغ ترکمانی . سنائی .