بارگاه آراستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بارگاه آراستن . [ ت َ ] (مص مرکب ) برپا کردن خیمه ٔ شاهان . بارگاه افراشتن : خدیو جم آیین داراپناه برآراست در اصفهان بارگاه . قاسم گنابادی (از ارمغان آصفی ). رجوع به بارگاه افراشتن و بارگاه زدن وبارگاه کشیدن شود.